GTIN (EAN)

GTIN staat voor Global Trade Item Number: het unieke nummer achter een barcode, uitgegeven via GS1. Er zijn varianten: GTIN-13 (in Europa EAN genoemd), GTIN-12 (UPC, Noord-Amerika), GTIN-8 voor kleine verpakkingen en GTIN-14 voor omverpakkingen. In de praktijk is EAN-13 de GTIN die Nederlandse webshops tegenkomen.

Een GTIN hoort bij één specifieke variant. Een schoen in maat 39 en maat 40 heeft twee verschillende GTIN's. Een SKU is iets anders: dat is je eigen interne artikelnummer.

Google gebruikt de GTIN om te begrijpen welk product je verkoopt en om het te groeperen met dezelfde aanbiedingen van andere winkels. Zonder GTIN moet Google dat afleiden uit titel en afbeelding, wat foutgevoelig is.

In Merchant Center is een GTIN verplicht voor producten waar de fabrikant er één aan heeft toegekend. Ontbreekt die, dan kan Google het product beperken of afkeuren. Voor eigen producten of maatwerk zonder GTIN zet je identifier_exists op no.

Op de pagina zelf hoort de GTIN in je Product-markup, als gtin13 of het algemene gtin-veld. Daarmee is je productpagina eenduidig te koppelen aan je feed en aan de productentiteit die Google en AI-systemen kennen.

Voor GEO is de GTIN ook relevant. AI-shoppingtoepassingen moeten weten dat het product in jouw shop hetzelfde is als het product dat ze elders tegenkomen in reviews, vergelijkingen en fabrikantdata. Een GTIN maakt dat ondubbelzinnig. Zonder dat nummer blijft het bij een gok op basis van naam en afbeelding, en dat gaat bij producten met veel bijna-identieke modellen of jaarlijkse versies snel mis.

Shopify heeft per variant een veld "Barcode (ISBN, UPC, GTIN, enzovoort)". De Google & YouTube-app stuurt dat als gtin naar Merchant Center. Of het in je structured data komt, hangt af van je thema; controleer de JSON-LD.

Magento 2 heeft geen standaard GTIN-attribuut. Je maakt een attribuut aan (bijvoorbeeld ean) onder Stores > Attributes > Product, zet het op de juiste attribuutset en vult het per simple product, niet op de configurable parent. Daarna map je het in je feed-extensie naar gtin en neem je het op in je JSON-LD.

Verzonnen of gekochte GTIN's gebruiken die niet bij het product horen. Google vergelijkt met de GS1-database en fabrikantdata; een verkeerde GTIN levert afkeuring op.

Dezelfde GTIN op alle varianten zetten, of de GTIN alleen op de parent. Elke koopbare variant heeft zijn eigen nummer.

Voorloopnullen kwijtraken doordat een spreadsheet de GTIN als getal opslaat. Sla GTIN's altijd op als tekst.

Een GTIN controleren kan met het laatste cijfer: dat is een controlecijfer dat uit de andere cijfers berekend wordt. Merchant Center en de meeste feed-extensies valideren dat automatisch. Laat ongeldige GTIN's dus niet stilzwijgend in je data staan.